„უსაფრთხოება პირველ რიგში“ – ამ პრინციპითაა შედგენილი რუკა, რომელზეც ვსაუბრობთ.
თუმცა, ის, რომ პანდუსები არ გვხვდება ყველა საჭირო ადგილას;
ტროტუარების ზედაპირი მოუწესრიგებელია და ხშირად, მანქანების პარკინგადაა ქცეული;
ზებრა-გადასასვლელების და შუქნიშნების სიმცირე;
მიმდინარე მშენებლობების მიმდებარე ტერიტორიები, სადაც ფეხითმოსიარულე არაა გათვალისწინებული და ქუჩაში უწევთ გადაადგილება ტროტუარის ნაცვლად;
მიწისქვეშა და მიწისზედა ე.წ. ხიდები, რომლის გამოყენება ველომოყვარულისთვის არაპრაქტიკულია,
დისკომფორტს და გარკვეულ შემთხვევებში, საფრთხესაც ქმნის.
მინდა მოგიყვეთ, როგორ გაჩნდა ამ რუკის შექმნის იდეა: ამერიკელი დაგ მორისი, რომელიც რამდენიმე ნაშრომის ავტორია ევროპის სხვადასხვა ქალაქში მეგზურობის შესახებ, ჩამოვიდა თბილისში. მოისურვა, რომ როგორც სხვაგან, აქაც ველოთი ესარგებლა და იმ რეალობის წინაშე დადგა, რასაც კარგად იცნობთ თბილისში მცხოვრებნი.
შემდეგ, რამდენიმე გამოცდილი ველომოყვარულის და „კავკასიის ველო ქსელის“ ჩართულობით შეიქმნა რუკა, რომლის მეშვეობით შესაძლებელია თბილისის უკიდურესი დასავლეთ წერტილიდან – თბილისი მოლიდან, უკიდურეს აღმოსავლეთ წერტილამდე, აეროპორტამდე, უსაფრთხოდ მისვლა ტროტუარების, ავტობუსის ზოლების, ველობილიკებისა და ნაკლებად დატვირთული ქუჩების გამოყენებით. დაგის თქმით, შაბათს და კვირას საუკეთესო დროა ამ მარშრუტების გასავლელად, რადგან მოძრაობა ნაკლებად დატვირთულია.
იმისათვის, რომ რუკით ისარგებლოთ, საჭიროა, იცოდეთ, რომ:
ასევე, ამ რუკაზე დატანილია ყველაფერი ის, რაც ველოსიპედისტს შეიძლება გამოადგეს, ჩვენი აზრით: ველო სახელოსნოები, მაღაზიები, დასალევი წყლის შადრევნები, საჯარო საპირფარეშოები, ვულკანიზაციები.
რუკას რომ გახსნით, იხილავთ კომენტარებს, რომელშიც შეძლებისდაგვარად დეტალური აღწერაა მოცემული ქუჩის/გზაჯვარედინის/ტროტუარის შესახებ; ჯერ ინგლისურ ენაზეა და მალე დავამატებთ ქართულად.
რუკაზე მუშაობა ისევ მიმდინარეობს, და ვიმედოვნებთ, რომ ზემოთხსენებული ინფრასტრუქტურული პრობლემების მოგვარებაში, თბილისის მერია თავის წვლილს შეიტანს. ზოგ შემთხვევაში, მინიმალური ხარჯი და ჩარევაა საჭირო, რომ თბილისი უფრო ველომეგობრული ქალაქი გახდეს, ვიდრე ახლაა.